ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΝΟΘΕΙΑΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ Η ΛΑΕ/ΑΡΑΣ/ΕΑΑΚ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ
Μετά τα γεγονότα της 15ης Νοέμβρη στο Πολυτεχνείο, δηλαδή την παρακρατικού τύπου επίθεση σε αναρχικούς αγωνιστές/-τριες και εργαζόμενους/-ες του ιδρύματος από την περιφρούρηση της ΛΑΕ/ΑΡΑΣ/ΕΑΑΚ, η οποία με περιβραχιόνια και αυτοκόλλητα “Φοιτητικοί Σύλλογοι”, συντονισμένη σε πανελλαδικό επίπεδο, και εξοπλισμένη με σπρέι πιπεριού και παλούκια, προχώρησε σε μια άνευ προηγουμένου δολοφονική επίθεση, χτυπώντας λιπόθυμους, φωνάζοντας να πέσει κόσμος από τα παράθυρα, ενώ στελέχη της βιντεοσκοπούσαν, στέλνοντας στο νοσοκομείο, μεταξύ πολλών άλλων, και 3 μέλη της συνέλευσής μας, μια νέα πραγματικότητα έχει δημιουργηθεί για τις σχολές μας. Ο όχλος τραμπούκων που υποδύεται την πολιτική οργάνωση, μετά τις καταγγελίες που έχει δεχτεί ακόμη κι από μέχρι πρότινος συμμάχους του, δεν τολμά να πατήσει στα πανεπιστήμια όπως όλοι οι φοιτητές και οι φοιτήτριες, παρά μόνο εάν υπάρχει συνοδεία από δεκάδες μπράβους, οι οποίοι με εξοπλισμό και περίσσιο θράσος τολμούν να στοχοποιούν όποιον/-α επιθυμούν. Με την ανοχή των πρυτανικών αρχών, που είναι απορίας άξιο πώς έχουν τόσο γρήγορα αντανακλαστικά για τη καταστολή φοιτητών/-τριών που κινητοποιούνται για ζητήματα της σχολής τους ή προβάλουν μία ταινία, όπως στο ΑΠΘ, αλλά για έναν περιφερόμενο θίασο χουλιγκάνων δεν τολμούν να κάνουν τίποτα, εμφανίζονται εδώ και μήνες ανά τακτά χρονικά διαστήματα, με σκοπό να δικαιολογήσουν την ίδια την ύπαρξη της οργάνωσής τους, και ως ξένο σώμα στα πανεπιστήμια που είναι, δήθεν μοιράζουν κείμενα, πάντα με τη συνοδεία δεκάδων κρανοφόρων, με μοναδικό σκοπό να υπενθυμίσουν την ύπαρξή τους και να εκφοβίσουν όσους και όσες έχουν καταγγείλει τις εκφυλιστικές πρακτικές τους.
Οι κινήσεις αυτές απελπισίας από πλευράς της ΛΑΕ/ΑΡΑΣ/ΕΑΑΚ θα ήταν απλώς γελοίες, εάν δεν ήταν επικίνδυνες. Σε μία προσπάθεια να συσπειρώσει το κοινό που της έχει απομείνει μετά την δολοφονική της επίθεση, έχει στραφεί σ’ έναν στείρο αντι-αναρχισμό που θα ζήλευε και ο πιο ακρο-δεξιός πολιτικάντης. Ψευδόμενοι ασυστόλως, δεν ντρέπονται να συγκρίνουν τους αναρχικούς με παρακρατικές συμμορίες που λειτουργούν εναντίον του φοιτητικού κινήματος, μη αναφέροντας βολικά πως είναι αυτοί που με τις πράξεις τους έχουν θέσει σε κίνδυνο το ίδιο το τριήμερο του Πολυτεχνείου και οδήγησαν στη σύλληψη 2 από τους 17 βαριά τραυματίες του πογκρόμ τους. Κάνοντας ευκολότερη την δουλειά των μπάτσων και των αρχών, στοχοποιούν και συκοφαντούν συντρόφους της Αναρχικής Συνέλευσης Φοιτητ(ρι)ών Quieta Movere και της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης, αγωνιστές οι οποίοι, μέσα από τις γραμμές του φοιτητικού και του αναρχικού κινήματος, απ’ ότι φαίνεται δεν έχουν εξοργίσει μόνο το Κράτος, τους πρυτάνεις, και τους φασίστες, αλλά και τους επίδοξους ασφαλίτες της ΛΑΕ/ΑΡΑΣ/ΕΑΑΚ. Άλλωστε, η αγωνιστικότητα και η συμβολή αυτών των ανθρώπων, των συντρόφων και των συντροφισσών μας, στις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις είναι ο λόγος που δεν χρειάζονται τη συνοδεία 20 μπράβων για να προσεγγίσουν τη σχολή τους.
Το αποκορύφωμα, μέχρι στιγμής, της παρασιτικής και ζημιογόνας δράσης της ΛΑΕ/ΑΡΑΣ/ΕΑΑΚ δεν θα μπορούσε παρά να αποτελεί ένα κρεσέντο τρομοκρατίας και νοθείας, εκφυλίζοντας και απαξιώνοντας ακόμη περισσότερο τους φοιτητικούς συλλόγους και τις γενικές συνελεύσεις. Συγκεκριμένα, την Τετάρτη 25/2, ημέρα που είχε προγραμματιστεί μια σειρά γενικών συνελεύσεων σε διάφορες σχολές, έκαναν την εμφάνισή τους μέλη της γνωστής συμμορίας στο Πάντειο, στο Μαθηματικό ΕΚΠΑ, και στους Μηχανολόγους Μηχανικούς ΕΜΠ. Από νωρίς το πρωί, ιδίως στο Μαθηματικό, στοχοποιούσαν, έβριζαν, εκφόβιζαν μέλη ελευθεριακών και αυτόνομων σχημάτων, άλλων παρατάξεων, αλλά και ανένταχτο κόσμο. Σκοπός τους ήταν να μην διεξαχθούν ομαλά οι γενικές συνελεύσεις, αλλά με όρους βίας και νοθείας, συνθήκες που θα ζήλευαν και οι χειρότεροι αντιδραστικοί περασμένων δεκαετιών. Μάλιστα, στη ΣΕΜΦΕ του ΕΜΠ είχε προγραμματιστεί γενική συνέλευση για την Τετάρτη 25/2, αλλά οι τραμπούκοι την διεξήγαγαν την Τρίτη 24/2 μόνοι τους. Το αποτέλεσμα ήταν ψηφοφορίες-παρωδία στις οποίες οι τραμπούκοι ψήφιζαν μόνοι τους εαυτούς τους. Ακόμη και τότε, υπήρξαν περιπτώσεις που η απαρτία δεν μπόρεσε να επιτευχθεί, αλλά οι ψηφοφορίες διεξήχθησαν ούτως ή άλλως. Γι’ αυτήν την συμμορία που έχει κάτσει στον σβέρκο του φοιτητικού κινήματος, οι φοιτητικοί σύλλογοι δεν είναι τίποτε άλλο παρά υπογραφές που νομιμοποιούν την παρουσία της, όπως αποδείχθηκε και στο Πολυτεχνείο στις 15 Νοέμβρη.
Η πιο πρόσφατη επίδειξη των πραγματικών προτεραιοτήτων των δήθεν αριστερών αγωνιστών, που ειδικεύονται στην συκοφάντηση, τη ρουφιανιά, το σαμποτάζ συλλογικών διαδικασιών, και στον ξυλοδαρμό πραγματικών αγωνιστών/-τριών, ήταν στην πανεκπαιδευτική πορεία στις 26/2, η οποία έγινε εν όψει της επετείου του κρατικού-καπιταλιστικού εγκλήματος των Τεμπών. Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης στα Προπύλαια, μέλη της περιφρούρησης του περιοδεύοντα όχλου, ο οποίος καταχρηστικά και αυθαίρετα χρησιμοποιούσε την, χωρίς καμία υπόσταση, υπογραφή “Φοιτητικοί Σύλλογοι Αθήνας”, που συμμετείχαν στο πογκρόμ της 15ης Νοέμβρη, έβριζαν και απειλούσαν από απόσταση μέλη της συνέλευσής μας, ενώ καθ’ όλη τη διάρκεια της συγκέντρωσης και της πορείας, μέλη τους βιντεοσκοπούσαν και φωτογράφιζαν το μπλοκ μας, σε ρόλο ασφαλίτη.
Τα πανεπιστήμια, μέσω της αναθεώρησης του άρθρου 16 που έχει εξαγγείλει ο πρωθυπουργός, δέχονται ένα από τα μεγαλύτερα κύματα επιθέσεων των τελευταίων χρόνων. Ο ρόλος τους ως εστίες πολιτικοποίησης, οργάνωσης, και αγώνα ενάντια στο Κράτος και το Κεφάλαιο βρίσκεται υπό απειλή. Κόντρα στον ατομικισμό, τον καριερισμό, και την ηττοπάθεια, οφείλουμε να οργανωθούμε στη βάση, να παλέψουμε ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και την νέα πραγματικότητα που δημιουργείται για όλη τη κοινωνία. Αυτός ο αγώνας προϋποθέτει ένα φοιτητικό κίνημα το οποίο θα λειτουργεί με όρους εξωστρέφειας, καθαρότητας, και πολιτικού διαλόγου. Δεν μπορεί να γίνει με συμμορίες να δρουν στο εσωτερικό του, εκφυλίζοντας κάθε διαδικασία, με επίδοξους μπράβους να ξυλοκοπούν τους πολιτικούς αντιπάλους τους. Δήθεν πολιτικές οργανώσεις ή φοιτητικές παρατάξεις όπως η ΛΑΕ/ΑΡΑΣ/ΕΑΑΚ πρέπει να απομονωθούν και οι πρακτικές τους να γίνουν αντικείμενο καταδίκης από κάθε δύναμη που θέλει να αποτελεί μέρος ενός κινήματος.
ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΙ
ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΑΝΗΚΕΙ Σ' ΟΛΗ ΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΡΟΥΦΙΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
Πρωτοβουλία Αναρχικών Φοιτητών/-τριών Αθήνας