13 χρόνια από τη δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν από τους νεοναζί Χ.Στεργίοπουλο και Δ.Λιακόπουλο
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ
ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ, ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ, ΣΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ, ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

Στις 17 Γενάρη του 2013, στην Τριών Ιεραρχών στα Άνω Πετράλωνα, δολοφονείται την ώρα που πήγαινε στη δουλειά του ο μετανάστης εργάτης Σαχζάτ Λουκμάν από τους νεοναζί Χ. Στεργιόπουλο και Δ. Λιακόπουλο που είχαν βγει με σκοπό να πραγματοποιήσουν ρατσιστική επίθεση. Η δολοφονία του, καθώς και η δολοφονία του αντιφασίστα Π. Φύσσα λίγους μήνες αργότερα, στις 18 Σεπτέμβρη στο Κερατσίνι από παρακρατικό τάγμα της Χ.Α. και το μαχαίρι του χρυσαυγίτη Γ.Ρουπακιά, αποτελούν το αιματηρό αποκορύφωμα της παρακρατικής δράσης των φασιστών εκείνης της περιόδου. Στόχος των δεκάδων νεοναζιστικών επιθέσεων ήταν αναρχικοί και αντιφασίστες, συνδικαλιστές, πρόσφυγες και μετανάστες, καθώς και καταλήψεις και αυτοοργανωμένοι χώροι αγώνα, δηλαδή όλοι όσοι υποδεικνύονταν μέσω της
κυρίαρχης προπαγάνδας και στοχοποιούνταν από την επίσημη κρατική καταστολή ως εσωτερικός εχθρός.
Μετά τη δολοφονία του Π.Φύσσα, κράτος και αστική δικαιοσύνη- προκειμένου να ανακόψουν την ενδεχόμενη έκρηξη της κοινωνικής αγανάκτησης -επιχειρώντας να παρουσιαστούν ως οι μοναδικοί εγγυητές της «ομαλότητας» και φορείς της «δικαιοσύνης», προχώρησαν στη δίωξη των μελών της Χρυσής Αυγής.
Ταυτόχρονα καλλιέργησαν το αφήγημα των «δύο άκρων» προκειμένου να νομιμοποιήσουν την όξυνση της καταστολής απέναντι στις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις και ιδιαίτερα απέναντι στο αναρχικό, αντιφασιστικό κίνημα και τις αυτοοργανωμένες και ακηδεμόνευτες δυνάμεις, δηλαδή απέναντι σε αυτούς που αποτέλεσαν για χρόνια το μοναδικό ανάχωμα απέναντι στη φασιστική λαίλαπα. Παράλληλα στόχευαν στο να αποπροσανατολίσουν την κοινωνία από το ότι οι ίδιοι οι κρατικοί μηχανισμοί είναι που έθρεψαν τον παρακρατικό βραχίονα της Χ.Α καθώς και πως είναι το ίδιο το κράτος και το κεφάλαιο που γεννούν το
φασισμό!
Γιατί ο φασισμός είναι η πιο ακραία έκφανση του κρατικού-καπιταλιστικού συμπλέγματος εξουσίας που δομείται πάνω στις ανισότητες και την ιεραρχία, πάνω στην καταπίεση και την εκμετάλλευση, πάνω στον έλεγχο και την επιτήρηση, πάνω στη επιβολή της σιωπής και την υποταγής του κοινωνικού σώματος. Είτε ως παρακρατικές γκρούπες είτε ως ακροδεξιοί πολιτικοί διαχειριστές, οι νεοναζί πραγματώνουν τον διαχρονικό τους ρόλο ως η αντεπαναστατική εφεδρεία του συστήματος προκειμένου να εκφοβίσουν την κοινωνία, να οδηγήσουν στο αλληλοφάγωμα τους φτωχούς και καταπιεσμένους, να τσακίσουν τις
κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις που ξεσπούν απέναντι στη βαρβαρότητα του κράτους και των αφεντικών. Αυτό πραγματώνεται με τη διάχυση της μισαλλοδοξίας και του ρατσισμού, με τις αμέτρητες δολοφονίες προσφύγων και μεταναστών στη Μεσόγειο και στα σύνορα, με τους ξυλοδαρμούς, βασανισμούς και βιασμούς των εκτοπισμένων και τον εγκλεισμό τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης · με τις εθνικιστικές κορώνες που δεν στοχεύουν παρά στην προετοιμασία συναίνεσης σε εμπόλεμους σχεδιασμούς που δεν θα φέρουν παρά τον αφανισμό των από τα κάτω στο βωμό των συμφερόντων της κυριαρχίας και την αύξηση
των δαπανών σε στρατιωτικό εξοπλισμό σε βάρος των αναγκαίων για την επιβίωση αγαθών, όπως της τροφής, της υγείας, της παιδείας, οδηγώντας σε εξαθλίωση την κοινωνία· με την ποινικοποίηση κάθε μορφής δράσης πολιτικής, συνδικαλιστικής, κοινωνικής που αποστρέφεται τη λεηλασία της ζωής και της φύσης και τον ακρωτηριασμό κάθε πεδίου μέσα στο οποίο αναπτύσσονται διεργασίες αμφισβήτησης· με το λυσσαλέο χτύπημα διαδηλώσεων και αγωνιστών/στριών με ξυλοδαρμούς, βασανισμούς, συλλήψεις, δικαστικές σκευωρίες και ειδικά εις βάρος του πιο ριζοσπαστικού κομματιού: των αναρχικών, των αντιεξουσιαστών, των αυτοοργανωμένων, ελευθεριακών, ακηδεμόνευτων δυνάμεων του κινήματος. Ταυτόχρονα λοιπόν με την προώθηση της ακροδεξιάς ατζέντας του κράτους και τη γενίκευση της φτώχειας και την εξαθλίωσης, επανεμφανίζονται οι παρακρατικές συμμορίες στο δημόσιο πεδίο με όλο και περισσότερες επιθέσεις να πραγματοποιούνται την τελευταία περίοδο προκειμένου να υλοποιήσουν τις πάγιες στοχεύσεις τους. Αυτό καταδεικνύουν οι απειλές εις βάρος αγωνιστών και οι δεκάδες επιθέσεις μόνο τον τελευταίο χρόνο, απέναντι σε μετανάστες σε Καλλιθέα, Αργυρούπολη, Βικτώρια, σε δομή ανήλικων προσφύγων στα Σεπόλια, σε μετανάστη στον Ασπρόπυργο, στην Τήνο, στη Θεσσαλονίκη (Εύοσμος,
Ωραιόκαστρο, Νεάπολη, Μαγούλα), σε αντιφασίστα μαθητή στο Ίλιον, σε άτομα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, σε αγωνιζόμενους καθηγητές σε σχολείο στον Ταύρο, σε αντιφασίστες που έκαναν μοίρασμα έξω από σχολείο στο Ίλιον, σε καταλήψεις και σε αυτοοργανωμένες δομές του αγώνα.
Ο αγώνας ενάντια στον φασισμό ήταν, είναι και θα παραμείνει αγώνας ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο, ενάντια στην κρατική καταστολή και τρομοκρατία, ενάντια στην υποτίμηση της ζωής μας, ενάντια στον ρατσισμό, τον εθνικισμό και τον πόλεμο. Όπως τότε- από τις αντιφασιστικές διαδηλώσεις για τον Π.Φύσσα και τον Σ.Λουκμάν, σε όλες τις δίκες σε πρώτο και δεύτερο βαθμό για την υπόθεση Σ.Λουκμάν, τις κινητοποιήσεις απέναντι στα εθνικιστικά συλλαλητήρια και τις φασιστικές φιέστες, στις μάχες στους δρόμους και στις γειτονιές μέχρι τις συγκεντρώσεις και συγκρούσεις έξω από το Εφετείο στη δίκη της Χ.Α. (o 2ος βαθμός της οποίας αναμένεται να ολοκληρωθεί σύντομα) και μέσα στις αίθουσες της αστικής δικαιοσύνης-έτσι και τώρα, να μην αφήσουμε σπιθαμή γης στους φασίστες! Να αντεπιτεθούμε σε κράτος και κεφάλαιο, να υψώσουμε οδοφράγματα αλληλεγγύης και υπεράσπισης των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων, να αναπτύξουμε τον αδιαπραγμάτευτο αγώνα σε κάθε πεδίο της καθημερινότητας, στα σχολεία, τις σχολές, τις γειτονιές, τους εργασιακού χώρους, στους δρόμους για την οικοδόμηση μίας κοινωνίας Ελευθερίας, Ισότητας, Αλληλεγγύης και Αλληλοβοήθειας που θα είναι ΟΛΑ για ΟΛΟΥΣ!

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΣΑΚΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ-ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ-ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ-ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ
ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ

Σάββατο 17 Γενάρη, 12μ, Πλ.Μερκούρη|Άνω Πετράλωνα

αναρχικό-αντιεξουσιαστικό στέκι Αντίπνοια
Αριστοβούλου&Πυλάδου, Κ.Πετράλωνα

***

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ- ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ
13 χρόνια από τη δολοφονία του Σ.Λουκμάν από τους νεοναζί Χ. Στεργιόπουλο και Δ. Λιακόπουλο

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ

Ο φασισμός αποτελεί την ακραία έκφανση του σάπιου κρατικού-καπιταλιστικού συστήματος. Βρίσκεται στον πυρήνα ενός συστήματος που εδραιώνεται πάνω στην ιεραρχία και τις ανισότητες, πάνω στην εκμετάλλευση και καταπίεση του κοινωνικού σώματος, πάνω στη βία εις βάρος του «εσωτερικού εχθρού» που δεν είναι άλλος παρά οι πιο ευάλωτοι και όσοι/ες αντιστέκονται ακόμη. Από τον πόλεμο, τις στρατιωτικές επεμβάσεις, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τους αμέτρητους δολοφονημένους πρόσφυγες μετανάστες στα χερσαία και υδάτινα σύνορα μέχρι τους βασανισμούς και τις δολοφονίες μέσα στα αστυνομικά τμήματα και στα μπλόκα και τους εκατοντάδες νεκρούς στα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς, κράτος και κεφάλαιο επιχειρούν το βάθεμα των όρων εκμετάλλευσης και καταπίεσης και την επέκταση του ελέγχου και της επιτήρησης, με την επίταση του βίαιου μετασχηματισμού κάθε πεδίου της καθημερινότητας (υγεία, παιδεία, στέγαση, δημόσιοι χώροι, φύση).
Ενός μετασχηματισμού που εξυπηρετεί την προώθηση της πατριωτικής σωβινιστικής ατζέντας των ισχυρών και την καλλιέργεια του εθνικισμού, όσο η φτώχεια και η εξαθλίωση αγγίζει ολοένα και περισσότερες κοινωνικές ομάδες. Εντός αυτού του φιλοπολεμικού κλίματος, οι στρατιωτικές επιχειρήσεις και τα μέτωπα του πολέμου πληθαίνουν (Παλαιστίνη, Ουκρανία, Βενεζουέλα), μια νέα κούρσα εξοπλισμών εκκινεί και οι λαοί γαλουχούνται ώστε να θυσιαστούν, για ακόμη μια φορά, για τα κέρδη των λίγων.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι φασίστες επανεμφανίζονται για να υλοποιήσουν τους πάγιους στόχους τους, ως πιστά δεκανίκια των ισχυρών αυτού του κόσμου και ως την παραδοσιακή αντεπαναστατική εφεδρεία κράτους και αφεντικών. Αυτό καταδεικνύουν οι απειλές απέναντι σε αγωνιστές, οι επιθέσεις σε αντιφασίστες που έκαναν μοίρασμα έξω από σχολείο στο Ίλιον, σε αντιφασίστα μαθητή ξανά στο Ίλιον, σε αγωνιζόμενους καθηγητές σε σχολείο στον Ταύρο, σε καταλήψεις και σε αυτοοργανωμένες δομές του αγώνα αλλά και οι δεκάδες επιθέσεις μόνο τον τελευταίο χρόνο, απέναντι σε μετανάστες σε Καλλιθέα, Αργυρούπολη, Βικτώρια, σε δομή ανήλικων προσφύγων στα Σεπόλια, σε μετανάστη στον Ασπρόπυργο, στην Τήνο, στη Θεσσαλονίκη και σε άτομα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ, ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Αγωνιζόμαστε συλλογικά ενάντια στην κρατική καταστολή και τρομοκρατία, ενάντια στην υποτίμηση της ζωής μας, ενάντια στον ρατσισμό, τον εθνικισμό και τον πόλεμο. Υψώνουμε οδοφράγματα αλληλεγγύης και υπεράσπισης των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων σε κάθε πεδίο της καθημερινότητας, στα σχολεία, τις σχολές, τις γειτονιές, τους εργασιακούς χώρους, στους δρόμους.

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΣΑΚΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ
ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ-ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ-ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ
ΣΑΒΒΑΤΟ 17 Ιανουαρίου, 12.00, πλ.Μερκούρη, Άνω Πετράλωνα

Αναρχικό/ αντιεξουσιαστικό στέκι Αντίπνοια, Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37, Πρωτοβουλία Αναρχικών Φοιτητών/τριών Αθήνας, Αντιφασιστική συνέλευση Πετραλώνων και γύρω περιοχών, Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική και Ταξική Χειραφέτηση

***

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΣΑΚΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ
13 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΣΑΧΖΑΤ ΛΟΥΚΜΑΝ

Πριν από 13 χρόνια, στις 17 Γενάρη 2013, ο 27χρονος μετανάστης εργάτης Σαχζάτ Λουκμάν, πέφτει νεκρός, έπειτα από τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε από τους χρυσαυγίτες Χ. Στεργιόπουλο και Δ. Λιακόπουλο, στην οδό Τριών Ιεραρχών στα Άνω Πετράλωνα, την ώρα που πήγαινε στη δουλειά του. Τη δολοφονία Λουκμάν, θα ακολουθήσει η δολοφονία του Π. Φύσσα στις 18 Σεπτέμβρη στο Κερατσίνι από τον εξίσου χρυσαυγίτη Ρουπακιά. Οι δύο δολοφονίες διόλου δεν αποτέλεσαν μεμονωμένα περιστατικά, αλλά ήταν τα ακραία αποτελέσματα μιας πάγιας δράσης που εφάρμοζε για χρόνια το παρακρατικό, νεοναζιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής, κατόπιν φυσικά εντολών κράτους και αφεντικών. Επιθέσεις σε πρόσφυγες και μετανάστες, σε αναρχικούς, αντιφασίστες και συνδικαλιστές αλλά και στοχοποίηση και επιθέσεις σε καταλήψεις και αυτοοργανωμένους χώρους αγώνα, όπως η επίθεση στο Αναρχικό Αντιεξουσιαστικό στέκι Αντίπνοια στα Πετράλωνα, στις 30 Ιουνίου 2008, καταγράφονται όλο το προηγούμενο διάστημα, στην οργανωμένη εγκληματική δράση των φασιστών, ανάχωμα της οποίας δεν αποτέλεσε η δικαστική φιέστα του κράτους, που ήρθε να παρουσιαστεί ως εγγυητής της ομαλότητας, καλλιεργώντας θεωρίες περί δύο άκρων, αλλά οι μακροχρόνιες συγκρούσεις με φασίστες, οι παρεμβάσεις σε δημόσιους χώρους, η αντιπληροφόρηση, οι πορείες γειτονιών κτλ των αντιφασιστών/τριών, που εξαφάνισαν τότε κάθε φασίστα από το δημόσιο πεδίο. 13 χρόνια μετά ωστόσο, το κτήνος παραμονεύει, όσο το καταπιεστικό και εκμεταλλευτικό σύστημα επανέρχεται σε μια περίοδο ύφεσης και συστημικής κρίσης, βαθαίνοντας τους ταξικούς διαχωρισμούς, οξύνοντας την επισφάλεια και την φτωχοποίηση και εξαφανίζοντας κάθε προοπτική απόκτησης μιας ζωής που αξίζει να βιωθεί. Στο σημερινό κλίμα πολέμου, οικονομικής κρίσης και κατάρρευσης της επίπλαστης θεσμικής νεοφιλελεύθερης ομαλότητας, κράτος και κεφάλαιο, υπό το φόβο αντιδράσεων των πληβείων, επιστρατεύουν τους φασίστες ως την κατεξοχήν αντεπαναστατική τους εφεδρεία, και καλλιεργούν μισαλλόδοξα και ρατσιστικά αφηγήματα που εντείνουν τα φαινόμενα κοινωνικού κανιβαλισμού, ατομικισμού και διχασμού μεταξύ των καταπιεσμένων, με σκοπό την τρομοκράτηση της κοινωνίας και το τσάκισμα κάθε πυρήνα αντίστασης και αλληλεγγύης. Ο φασισμός, που εκφράζει όλα τα παραπάνω, επιχειρείται να παρουσιαστεί στο δημόσιο λόγο ως κάτι αντισυστημικό, ενώ στην πραγματικότητα εξυπηρετεί μονάχα την ατζέντα των ισχυρών. Τη συμπόρευση κράτους-κεφαλαίου και φασιστών, και τη συστημική στήριξη που παρέχουν οι φασίστες, μαρτυρούν οι κοινοί “στόχοι” τους. Αυτό αναδεικνύεται μέσα από την η αύξηση των νεοναζιστικών επιθέσεων απέναντι σε πρόσφυγες, μετανάστες, σε καταλήψεις και αυτοοργανωμένες δομές αγώνα, σε αγωνιζόμενους, με πιο πρόσφατη την επίθεση σε αντιφασίστες στο Ίλιον. Δηλαδή, αυτοί που καταδεικνύονται ως εσωτερικοί εχθροί, από τις διάφορες μορφές εξουσίας και τα δεκανίκια της, δεν είναι παρά οι πιο ευάλωτοι αυτού του κόσμου αλλά και όσοι/ες αντιδρούν στα ολοκληρωτικά σχέδια των κυρίαρχων.
Ο αντιφασιστικός αγώνας επομένως παραμένει και θα παραμένει πάντα επίκαιρος, υπενθυμίζοντας στα νεοναζιστικά ανδρείκελα της εξουσίας ότι το δημόσιο πεδίο, οι πλατείες, οι γειτονιές, οι χώροι εργασίας, τα σχολεία, οι σχολές μας αλλά και ο δημόσιος λόγος δεν τους ανήκει και δεν τους χωρά! Ενάντια στη μετατροπή των γειτονιών μας σε άντρα φασιστικής βίας  και μίσους, αποκλεισμών και απομόνωσης, επιλέγουμε τη συλλογική δράση και τον οργανωμένο αντιφασιστικό αγώνα, βάζοντας φρένο, για ακόμη μια φορά, στο ναζιστικό φίδι που επιχειρεί να βγει από την τρύπα του. Επιλέγουμε την μετωπική σύγκρουση με κράτος και κεφάλαιο που γεννούν και θρέφουν τον φασισμό. Να υψώσουμε οδοφράγματα αλληλεγγύης και υπεράσπισης των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων, να αναπτύξουμε τον αδιαπραγμάτευτο αγώνα για την οικοδόμηση μιας κοινωνίας Ελευθερίας, Ισότητας, Αλληλεγγύης και Αλληλοβοήθειας που θα είναι ΌΛΑ για ΟΛΟΥΣ!

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΓΕΝΝΟΥΝ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ
ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ-ΑΝΤΙΚΡΑTIKH ANTIKATΑΣΤΑΛΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ
Σάββατο, 17 Γενάρη, 12μ
Πλ. Μερκούρη, Άνω Πετράλωνα

Αντιφασιστική Συνέλευση Πετραλώνων και γύρω περιοχών