ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΙΣΡΑΗΛ ΣΤΟ ΙΡΑΝ
Η αποσάθρωση και ολοσχερής χρεοκοπία του κόσμου του κράτους και του καπιταλισμού αποτελεί όριο για την εποχή της παγκόσμιας ολοκλήρωσής του και ταυτόχρονα αιτία της όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων και της συνακόλουθης αύξησης της απειλής του πολέμου. Το κρατικο-καπιταλιστικό σύστημα φέρει εντός του τις αντιφάσεις του, ο ανταγωνισμός μεταξύ των αστικών επιτελείων για την καλύτερη τοποθέτησή τους στη σκακιέρα για την καταλήστευση και τον διαμοιρασμό των πολύτιμων και περιορισμένων φυσικών πόρων, το άπλωμα της «σφαίρας επιρροής» τους είναι που κάνει τις σειρήνες του πολέμου να ηχούν ξανά και ξανά. Γιατί όσο οι κοινωνίες βρίσκονται δέσμιες του λεγόμενου «εθνικού συμφέροντος», του ιδιωτικού κέρδους και της καπιταλιστικής συσσώρευσης ο πόλεμος θα αποτελεί τον μονόδρομο των αυτοκρατοριών σε σύγκρουση. Αυτή η καπιταλιστική νομοτέλεια, ωστόσο καθόλου δεν σημαίνει ότι το σύστημα της καταπίεσης οδεύει μόνο του στον αφανισμό του, μέσω των αδιεξόδων και των αντιφάσεων του αν οι ίδιοι οι λαοί δεν διεκδικήσουν να πάρουν τη μοίρα στα χέρια τους.
Τα κράτη και οι διακρατικοί μηχανισμοί βάζουν μπροστά τις πολεμικές μηχανές, εξαπολύουν στρατιωτικές επιχειρήσεις και διαμορφώνουν εμπόλεμες κοινωνίες τόσο για να διευρύνουν τη σφαίρα επιρροής τους, όσο και για να συνεχιστεί η λεηλασία της κρατικής και καπιταλιστικής μηχανής. Μια συνθήκη στην οποία οι μόνοι πραγματικά χαμένοι είναι οι ίδιοι οι λαοί, οι οποίοι βρίσκονται αντιμέτωποι με τα πολεμικά σφαγεία και με τις συνέπειες του πολέμου, την εξαθλίωση, τη φτώχεια, τον ξεριζωμό και τον θάνατο. Αυτό είναι που αναδεικνύεται με τον πιο τραγικό τρόπο, τόσο στο πολεμικό σφαγείο στην Ουκρανία μετά την εισβολή του Ρωσικού στρατού 4 χρόνια πριν όσο και με τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού που αποτελεί την αποθρασυμένη κλιμάκωση του, εδώ και 78 χρόνια, αιματοβαμμένου διωγμού του λαού της Παλαιστίνης από τη γη του από το κράτος του Ισραήλ και τους συμμάχους του. Αυτό μαρτυρά επίσης η συνεχώς αυξανόμενη επιθετικότητα των ΗΠΑ με την επέμβαση στην Βενεζουέλα και με τις πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον του Ιράν, ως απότοκο της κρίσης της παγκόσμιας ηγεμονίας τους και των τεράστιων και πολλαπλών εσωτερικών κρίσεων και της ανάγκη τους να επαναβεβαιώσουν τον έλεγχό τους πάνω σε στρατηγικές περιοχές πλούσιες σε πετρέλαιο, ορυκτά, νερό, κ.ο.κ.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο στις 28 Φλεβάρη εκδηλώθηκε με σφοδρούς βομβαρδισμούς η πολεμική επιχείρηση ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - Ισραήλ απέναντι στο Ιράν, η οποία συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Η ευαισθησία του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και του γενοκτονικού σιωνισμού, εξάλλου, έγινε εξαρχής φανερή με το χτύπημα σχολικής μονάδας και προπονητικού κέντρου, με αποτέλεσμα τη δολοφονία εκατοντάδων παιδιών. Η ίδια ευαισθησία τους εκδηλώθηκε με τον βομβαρδισμό μονάδων αφαλάτωσης, καθιστώντας ακόμα πιο ασφυκτική την κατάσταση που επικρατούσε στο Ιράν λόγω της κλιμακούμενης λειψυδρίας. Ακολούθως γίναμε μάρτυρες του χτυπήματος μονάδας παραγωγής πετρελαίου στην Τεχεράνη, με άμεσο αποτέλεσμα να έχει καλυφθεί όλη η πόλη από τοξικά αέρια και ουσίες, που δημιουργούν κίνδυνο για τους ανθρώπους που ζουν εκεί. Η υποκρισία των Δυτικών καθεστώτων ξεπερνάει κάθε όριο: την ίδια ώρα που συνεργάζονται άψογα με όλα τα μοναρχικά αυταρχικά & θεοκρατικά καθεστώτα της Μέσης Ανατολής, όπως τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, το Ομάν, το Μπαχρέιν κ.ά. χρησιμοποιούν εργαλειακά το καθεστώς της Ισλαμικής Δημοκρατίας στο Ιράν για να επενδύσουν με δήθεν «απελευθερωτική χροιά» τα εγκλήματά τους, με κορυφαίο την εν ψυχρώ δολοφονία πάνω από 180 παιδιών σε βομβαρδισμούς. Συνεχίζουν έτσι το θεάρεστο έργο τους όπως το ξεκίνησαν στη σύγχρονη περίοδο με τους βομβαρδισμούς στο Βελιγράδι το 1999, με τον πόλεμο στο Ιράκ το 2003 που διέλυσε τη χώρα, την εικοσαετή κατοχή στο Αφγανιστάν που άφησε πίσω της εκ νέου και ισχυροποιημένο το καθεστώς των Ταλιμπάν, την παράδοση της Συρίας στον καμουφλαρισμένο ISIS, και την απόλυτη αποδιάρθρωση της Λιβύης μετά την ανατροπή του Καντάφι, η οποία βυθίστηκε σε αέναους εμφύλιους πολέμους. Θύματα των ιμπεριαλιστικών ληστρικών και νεοαποικιακών πολέμων και επεμβάσεων είναι πάντα οι ίδιοι οι λαοί, οι οποίοι κατακρεουργούνται σε αυτό το παγκόσμιο σφαγείο ή παίρνουν τον δρόμο της μετανάστευσης για να βρουν τον θάνατο στα χερσαία και υδάτινα σύνορα της Ευρώπης με τη δολοφονική συνδρομή και του ελληνικού κράτους. Επίσης θα ήταν αφελές να πιστέψουμε ότι ο σφαγέας του παλαιστινιακού λαού, το Ισραήλ, θα νοιαζόταν για τις ζωές των Ιρανών, όταν εδώ και 2μιση χρόνια διαπράττει γενοκτονία στη Λωρίδα της Γάζας, ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να κυριαρχήσει στη Μέση Ανατολή με σκοπό τον πλήρη μετασχηματισμό της περιοχής.
Ταυτόχρονα η δολοφονική πολεμική μηχανή του Ισραήλ οξύνει την επιθετικότητα της, διευρύνοντας τα χτυπήματα και στον νότιο Λίβανο, δίνοντας 24 ώρες διορία στον λαό του Λιβάνου που βρίσκεται στο νότιο τμήμα του και αριθμεί περισσότερες από 500.000 ανθρώπους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να απομακρυνθούν προς άλλες περιοχές. Ενώ στη συνέχεια ξεκίνησε να βομβαρδίζει τον νότιο Λίβανο από αέρος ακόμα και με βόμβες φωσφόρου και εισέβαλε στην περιοχή με χερσαίες δυνάμεις.
Η Ελλάδα, ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, είναι σταθερά προσανατολισμένη στις επιδιώξεις της κυρίαρχης πολιτικής και οικονομικής ελίτ της οποίας αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα και είναι προσδεδεμένη στο άρμα του Ευρωατλαντισμού, υπεύθυνου για τόσες και τόσες επεμβάσεις τα τελευταία και όχι μόνο χρόνια. Οι συνεχείς συμφωνίες ενεργειακής και αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας-ΗΠΑ αποτελούν ένα ακόμα δείγμα επικύρωσης και διεύρυνσης των σχέσεων του ελληνικού και αμερικάνικου κράτους, επιβεβαίωσης της πρόσδεσης της εγχώριας αστικής τάξης στο άρμα συμφερόντων της κυρίαρχης διεθνούς πολιτικο-οικονομικής ελίτ και ενίσχυσης του ρόλου του ελληνικού κράτους στη νευραλγική περιοχή των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου. Αυτή ακριβώς η ενίσχυση του ρόλου του ελληνικού κράτους, που σήμερα περνάει μέσα από την αμέριστη και ολόπλευρη στήριξη των ΗΠΑ και του κράτους του Ισραήλ, είναι που καθιστά ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο ως τα μετόπισθεν της πρώτης γραμμής του δυτικού ιμπεριαλισμού στη Μέση Ανατολή. Ειδικά η αμερικάνικη βάση της Σούδας λειτουργεί ως ένα κρίσιμο κέντρο στρατιωτικής παρακολούθησης, συντονισμού και υποστήριξης των αμερικάνικων και ευρωατλαντικών επιχειρήσεων σε ολόκληρη τη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή. Η αναβάθμιση και επέκταση των ικανοτήτων της συνδέεται άμεσα με τις στρατιωτικές δράσεις στη Μέση Ανατολή, συμπεριλαμβανομένης της άμεσης και έμμεσης υποστήριξης του ισραηλινού κράτους και της συμμετοχής του στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού. Η βάση αυτή συμβολίζει και εξυπηρετεί τη διατήρηση της αμερικάνικης και ευρωατλαντικής κυριαρχίας και κηδεμονίας στη νευραλγική περιοχή της ανατολικής μεσογείου, δίνοντας στρατιωτικές δυνατότητες για ταχεία αντίδραση και χειρισμό των γεωπολιτικών συμφερόντων της. Κάθε πλοίο που ξεκινά, κάθε αεροσκάφος που απογειώνεται, κάθε διαταγή που εκδίδεται από τη βάση της Σούδας προσφέρει υπηρεσίες στη μηχανή θανάτου που σφάζει τους λαούς της Μέσης Ανατολής. Σε αυτό το πλαίσιο το ελληνικό κράτος στέλνει πολεμικά πλοία και αεροπλάνα στην Κύπρο, υποκρινόμενο ότι πρόκειται για βοήθεια και για αμυντικούς σκοπούς αποτροπής χτυπήματος της Κύπρου. Στην πραγματικότητα όμως το ελληνικό κράτος εμπλέκει τη χώρα όλο και πιο βαθιά στον πόλεμο πρώτα για την υπεράσπιση της βρετανικής στρατιωτικής βάσης στο ακρωτήρι της Πάφου, ενώ στη συνέχεια στέλνει στην Κάρπαθο αντιαεροπορικά συστήματα για την άμυνα της Αμερικάνικης βάσης στη Σούδα και οι φρεγάτες του βρέθηκαν και συνεχίζουν να βρίσκονται στα ανοιχτά του Ισραήλ για την άμυνά του και τη μεταφορά πληροφοριών μέσω στρατιωτικών ραντάρ σχετικά με επικείμενα χτυπήματα νατοϊκών και αμερικανοισραηλινών στόχων.
Ο λαός του Ιράν αφού πρώτα πνίγηκε στο αίμα -για ακόμη μια φορά μέσα στα χρόνια- από το καθεστώς μετά την λαϊκή εξέγερση που ξέσπασε τον Γενάρη του 2026, τώρα βρίσκεται αντιμέτωπος με τις βόμβες του δυτικού ιμπεριαλισμού, υπεύθυνου για τόσες και τόσες πολεμικές επιχειρήσεις ανά τον κόσμο και το αιματοκύλισμα των λαών. Ως αναρχικοί/ες, στρατευμένοι/ες με πίστη στην υπόθεση της παγκόσμιας κοινωνικής επανάστασης και στις αρχές του διεθνισμού, στεκόμαστε στο πλευρό του ιρανικού λαού απέναντι στην καταστολή και τον πόλεμο, απέναντι σε δυνάστες και κατακτητές, αναγνωρίζοντας ότι μόνο ο ίδιος ο λαός του Ιράν είναι αρμόδιος για την απελευθέρωσή του, για την αυτοδιάθεσή και χειραφέτησή του και για την κατάκτηση μιας ζωής ελεύθερης. Πάντα στο πλευρό των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων όπου γης, ποτέ με τα κράτη, τους διακρατικούς σχηματισμούς, τους σφαγείς των λαών, τα αφεντικά.
Καμία ιμπεριαλιστική επέμβαση δεν μπορεί να απελευθερώσει τους ανθρώπους - Κανένα κράτος δεν προστατεύει τους λαούς - Καμία ζωή δεν μπορεί να ανθίσει κάτω από τα γκλομπ, τις σφαίρες και τα χαλάσματα.
Ενάντια στον πόλεμο, τον ιμπεριαλισμό, τον εθνικισμό, τα κράτη και το κεφάλαιο
Διεθνιστική Αλληλεγγύη στον λαό του Ιράν και του Λιβάνου
Να σταματήσουν οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στη Μέση Ανατολή
Να κλείσουν οι βάσεις - Να σαμποτάρουμε την πολεμική μηχανή
Άμεση απεμπλοκή του ελληνικού κράτους από τον πόλεμο
ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ - ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
ΟΡΓΑΝΩΣΗ & ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ
Διαδήλωση: Πέμπτη 12 Μάρτη, Σύνταγμα, 19.00
Συγκέντρωση: Παρασκευή 13 Μάρτη, Προπύλαια, 18.30
τοπικός συντονισμός Αθήνας | Αναρχική Πολιτική Οργάνωση - Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων