ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΑΜΑΡΑ 10.30
Την 1η Μάη του 1886 μαζικές απεργιακές κινητοποιήσεις κατακλύζουν μεγάλο μέρος της Αμερικής κατά τις οποίες εκατοντάδες χιλιάδες απεργοί πλημμυρίζουν τους δρόμους ορθώνοντας οδοφράγματα και πραγματοποιώντας συγκεντρώσεις. Στόχος της απεργίας ήταν η θέσπιση της 8ωρης εργασίας ανά ημέρα σε μία εποχή όπου το κεφάλαιο ξεζούμισε την ζωή των εργαζομένων με τις 12 και 14 ώρες να αποτελούν την κανονικότητα. Μπροστά στην μαζικότητα και την μαχητικότητα των απεργών το κράτος μην μπορώντας να διαχειριστεί την κατάσταση που αναδυόταν και υπό τον φόβο μιας ενδεχόμενης εξέγερσης προχωρά στην βίαια καταστολή των κινητοποιήσεων με την χρήση σφαιρών απέναντι στους συγκεντρωμένους απεργούς στο Σικάγο. Η επιλογή του κράτους να δείξει με τέτοια ωμότητα το πραγματικό του πρόσωπο απέναντι στην εργατική τάξη δείχνει σήμερα πιο πολύ από ποτέ το ασυμβίβαστο μεταξύ των καταπιεσμένων και των καταπιεστών τους αλλά και την πραγματική αστείρευτη δύναμη των από κάτω να δημιουργήσουν τριγμούς και να φέρουν σε πανικό τους εκμεταλλευτές τους, όταν δρουν μαζικά,μαχητικά και οργανωμένα.
Η ημέρα της πρωτομαγιάς δεν αποτελεί μία ημέρα αργίας, λόγω της θεσμικής της κατοχύρωσης αλλά στην σημερινή κατάσταση κατά την οποία η εργατική τάξη έχει βιώσει το ξεχαρβάλωμα πληθώρας δικαιωμάτων και με το βιωτικό της επίπεδο να είναι διαρκώς μειούμενο,βρίσκει το νόημά της ως ημέρα μάχης και αγώνα. Ενός αγώνα που θα σταθεί εμπόδιο στην ζωή λάστιχο και γαλέρα που επιδιώκουν κράτος και αφεντικά να μας καταδικάσουν, της ζωής με τις εργατικές δολοφονίες στα κάτεργα της μισθωτής εργασίας να είναι καθημερινότητα,της ζωής με πενιχρούς μισθούς και της ζωής διαρκούς “stand-by” δίχως ωράρια με τον/την εργαζόμενο/η να μετατρέπεται σε “λάστιχο” για τις ανάγκες της καπιταλιστικής κερδοφορίας.
Κάθε δικαίωμα για την κοινωνική βάση ήταν,είναι και θα είναι κόστος για κράτος και το κεφάλαιο.
Η λογική του κόστους-οφέλους δεν διέπει μόνο την καθημερινότητα των εργαζομένων αλλά κάθε έκφανση των ζωών μας.Μπροστά στις ανάγκες του κεφαλαίου για την αέναη ανάπτυξη της κερδοφορίας τους,κάθε κοινωνική ανάγκη λογίζεται ως κόστος και παραμερίζεται.Από την ανυπαρξία ουσιαστικών παροχών σίτισης,στέγασης και μεταφορών στις σχολές μας,το συνεχές βάθεμα για την εμπορευματοποίση της υγείας μέχρι τα ανύπαρκτα μέτρα ασφάλειας στους σιδηρόδρομους,τα κέρδη των αφεντικών βάφουν με αίμα τις ζωές μας και τις καταδικάζουν στον θάνατο και την εξαθλίωση. Οι οξυμένες κρατικές αντιπαραθέσεις δεν είναι παρά η πιο απτή και αφιλτράριστη αποτύπωση της προσπάθειας του κεφαλαίου για εύρεση νέων αγορών με σκοπό την διαιώνιση της κερδοφορίας του. Αποτέλεσμα της δομικής αυτής ανάγκης του κρατικοκαπιταλιστικού συστήματος είναι η διαρκής στρατιωτιοκοποίηση της κοινωνικής ζωής και εξοπλισμού των κρατών,με σκοπό να βρεθούν έτοιμα στην σκακιέρα ενός γενικευμένου πολέμου.
Η θέση της κοινωνικής βάση στην βαρβαρότητα του κρατικοκαπιταλιστικού συστήματος βρίσκεται στο νήμα της εξέγερση του Σικάγο. Μέσα από την πείρα των αγώνων του χθες οφείλουμε να συνεχίσουμε τον αγώνα που θα βάλει φρένο στον όλεθρο που μας ετοιμάζουν,θα γκρεμίσει τον σάπιο κόσμο και θα ανοίξει μια χειραφετική προοπτική,με σκοπό την οικοδόμηση ενός κόσμου δίχως εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους αλλά τον κόσμο της ισότητας και της ελευθερίας.
ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΙΣΘΩΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ
ΚΑΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΜΕ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ
Αναρχική Συνέλευση Φοιτητών/τριών Quieta Movere