Από την Πάρνηθα μέχρι την Πίνδο και τον Πάρνωνα
ΕΞΩ ΟΙ ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΒΟΥΝΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΑ
Εδώ και δύο μήνες έχει ξεκινήσει ένας δυναμικός αγώνας στον Κοσμά Αρκαδίας στο Νότιο Πάρνωνα ενάντια στην εγκατάσταση ανεμογεννητριών στο βουνό. Κάτοικοι του χωριού μαζί με αλληλέγγυους από άλλες περιοχές έχουν στήσει μπλόκο κοντά στο χωριό, στο μνημείο Φεστούτσι, όπου με οδοφράγματα που έφτιαξαν με κορμούς από κομμένα έλατα που ξερίζωσαν οι μπουλντόζες, εμποδίζουν την διέλευση οχημάτων της εταιρείας να προχωρήσουν σε εργασίες. Με συγκεντρώσεις, πεζοπορίες στο βουνό και καθημερινή παρουσία, στέκονται αποφασιστικά απέναντι στα καταστροφικά έργα που επιφυλάσσουν το κράτος και οι εταιρείες για το βουνό. Και δεν είναι λίγες οι φορές που η αντίσταση κατοίκων και αλληλέγγυων συναντά την ωμή βία και την καταστολή, καθώς δυνάμεις της αστυνομίας μαζί με εργολάβους της εταιρείας CNI που έχει αναλάβει το έργο επιχειρούν να επιβάλλουν ένα καθεστώς τρομοκρατίας και εκφοβισμού, στρατοπεδεύοντας πάνω στο βουνό, εξαπολύοντας απειλές και ανθρωποκυνηγητό αγωνιστών που παραμένουν στο μπλόκο παρά τις αντίξοες συνθήκες.
Στην συγκεκριμένη περιοχή, στη θέση «Κορομηλιά -Μαζαράκι», σχεδιάζεται ένα από τα 19 συνολικά αδειοδοτημένα έργα ΑΠΕ στον νότιο Πάρνωνα (πρόβλεψη για πάνω από 70 ανεμογεννήτριες στην περιοχή Λεωνιδίου, Κοσμά, Χούνης, Μαρίου) και αφορά τέσσερις ανεμογεννήτριες, 150μ. η καθεμία, για την εγκατάσταση των οποίων προβλέπεται η διαπλάτυνση των ήδη υπαρχόντων χωματόδρομων, η διάνοιξη νέων δρόμων για να περάσουν τα γιγαντιαία πτερύγια μήκους 68.μ, η ισοπέδωση πλαγιών και τεσσάρων κορυφών για την καθεμιά αντίστοιχα.
Για να καταλάβουμε όμως το πραγματικό μέγεθος της επερχόμενης καταστροφής πρέπει να γνωρίζουμε ότι ολόκληρος ο ορεινός όγκος του Πάρνωνα προορίζεται να μετατραπεί σε ένα γιγαντιαίο βιομηχανικό «πάρκο» παραγωγής αιολικής ενέργειας, αφού έχει χαρακτηριστεί ήδη από το 2008, με Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ 49828/2008) ως «Περιοχή Απόλυτης Προτεραιότητας – Π.Α.Π. 3» για τη χωροθέτηση αιολικών πάρκων, μέσα σε παρθένα ελατοδάση και περιοχές χωρίς δρόμους, ακόμη και μέσα σε Καταφύγια Άγριας Ζωής. Βάσει αυτής, η λεγόμενη «αιολική χωρητικότητα» του βουνού φτάνει τις 478 ανεμογεννήτριες. Η Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων έχει ήδη αδειοδοτήσει 52 αιολικούς σταθμούς (240 ανεμογεννήτριες) σε βόρειο, νότιο και νοτιοανατολικό Πάρνωνα, από τους οποίους εφτά έχουν ήδη κατασκευαστεί, και τρεις (συμπεριλαμβανομένου αυτού του Κοσμά) είναι υπό κατασκευή. Είναι το ίδιο υπουργείο που υποκριτικά ανακοίνωσε στις 11 Δεκέμβρη 2025, Παγκόσμια Μέρα των Βουνών, την επέκταση του προγράμματος «Απάτητα Βουνά» περιλαμβάνοντας στο ειδικό καθεστώς προστασίας και τον Πάρνωνα, αποκρύπτοντας φυσικά την λεπτομέρεια ότι αυτό δεν αφορά ολόκληρο το βουνό αλλά μόνο την ψηλότερη κορυφή του, τη «Μεγάλη Τούρλα», με υψόμετρο 1.938 μέτρα, που ήδη προστατεύεται ως ζώνη του δικτύου Natura 2000 και Ειδική Ζώνη Διατήρησης και που έχει έκταση 43,81 τετραγωνικά χιλιόμετρα, όταν η έκταση ολόκληρου του όρους Πάρνωνα ανέρχεται σε 2 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα!
Η αλαζονεία και η υποκρισία της Εξουσίας δεν πρέπει να μας προκαλεί έκπληξη. Για τα πολιτικά και οικονομικά αφεντικά, κάθε σπιθαμή γης, κάθε βουνό, κάθε ποτάμι, κάθε θάλασσα, κάθε νησί αποτελούν μια ακόμα ευκαιρία για καπιταλιστική κερδοφορία με συνολικότερο στόχο τη διαιώνιση της παρασιτικής ύπαρξης του κράτους και του κεφάλαιου σε βάρος της φύσης και της κοινωνίας. Και καθώς κάθε άλλο επιχείρημα μοιάζει να έχει καταρρεύσει, αυτός ο στόχος δεν μπορεί να επιτευχθεί παρά με έναν μόνο τρόπο: την ωμή και οργανωμένη βία των συμμοριών του κράτους και των μεγάλων εταιρειών που λυμαίνονται τους φυσικούς και τους ανθρώπινους πόρους από άκρη σε άκρη του πλανήτη.
Η εγκατάσταση των επιδοτούμενων βιομηχανικών αιολικών «πάρκων» σε όλη σχεδόν τη χώρα κατέχει περίοπτη θέση στα ευρύτερα επενδυτικά σχέδια για το νέο θαυμαστό κόσμο που μας υπόσχονται κράτος και αφεντικά, στο όνομα της «πράσινης ανάπτυξης» των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, που απλώς έρχονται για να συμπληρώσουν τις παραδοσιακές μορφές παραγωγής ενέργειας και, περιβαλλόμενα τον μανδύα της οικολογικής ευαισθησίας, να μολύνουν και να καταστρέψουν το περιβάλλον στα βουνά και τα νησιά με την κατασκευή των απαιτούμενων υποδομών. Κι αυτό μολονότι έχει αποδειχθεί ότι τέτοιου είδους εγκαταστάσεις είναι εξαιρετικά δαπανηρές και καταστροφικές (με μεγάλο ενεργειακό, περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος) για να παραχθεί ένα περιορισμένο ποσοστό ενέργειας. Τι σημασία έχει; Οι μόνες αξίες που υπάρχουν στον καπιταλισμό είναι οι χρηματιστηριακές και οι αξίες των εμπορευμάτων και εκείνο που έχει σημασία είναι να κινούνται κεφάλαια, να γίνονται μπίζνες που αποφέρουν κέρδη στις εταιρείες, οι οποίες αποδεδειγμένα, αυτό που τελικά θα αφήσουν πίσω τους, είναι αφανισμένα χωριά και φυσικά οικοσυστήματα, ρημαγμένα βουνά με σεληνιακά τοπία και κορυφογραμμές νεκροταφεία άχρηστων ανεμογεννητριών και τοξικών αποβλήτων.
Όμως η φύση έχει αυταξία. Και όχι την αγοραία ωφελιμιστική αξία που της αναγνωρίζει το κεφάλαιο, σύμφωνα με την οποία υπάρχει μόνο και μόνο για να εξυπηρετεί τον άνθρωπο και την οικονομία. Μέσα στον φυσικό κόσμο αναδεικνύονται και πραγματώνονται οι έννοιες και οι αξίες της συνύπαρξης, της ομορφιάς και της ελευθερίας.
Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, ο Πάρνωνας δεν αποτελεί τη μοναδική περίπτωση βουνού που προορίζεται για λεηλασία και καταστροφή: Τα κρατικά και καπιταλιστικά σχέδια περιλαμβάνουν την εγκατάσταση ενός τεράστιου αριθμού ανεμογεννητριών σε πλήθος κορυφών των βουνών της ηπειρωτικής και νησιωτικής χώρας, από την Πάρνηθα, την Οίτη, τα Άγραφα, τον Γράμμο, τον Ασπροπόταμο μέχρι τις κορφές της Εύβοιας, της Τήνου και της Κρήτης, που θα αλλοιώσουν το φυσικό τοπίο, θα αφανίσουν τη χλωρίδα και την πανίδα της κάθε περιοχής και θα εξαφανίσουν ολόκληρα χωριά από το χάρτη.
Απ’ τη μεριά μας, ως αγωνιζόμενοι/ες ενάντια στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και στην ιεραρχική-ταξική οργάνωση της κοινωνίας, δεν θα μπορούσαμε να μην αγωνιζόμαστε και για την υπεράσπιση της φύσης στο πλευρό όσων αντιστέκονται στην λεηλασία και την καταστροφή της, εφόσον ο πόλεμος που διεξάγεται σε βάρος της φύσης στο όνομα της ανάπτυξης από το κράτος και το κεφάλαιο, δεν είναι άλλος από αυτόν που διεξάγεται σε βάρος της ίδιας της κοινωνίας: ο πόλεμος των πλουσίων ενάντια στους φτωχούς, των αφεντικών ενάντια στους εργαζόμενους, των εξουσιαστών ενάντια στους εξουσιαζόμενους που διαφεντεύουν τη ζωή τους.
Ως αναρχικοί κοινωνικοί αγωνιστές, είμαστε πάντα παρόντες στους αγώνες για την προάσπιση του φυσικού κόσμου και των τοπικών κοινωνιών που αντιστέκονται, από τον αγώνα στα χωριά του Πηλίου για τη διάσωση των τοπικών πηγών και τον αγώνα στη ΒΑ Χαλκιδική ενάντια στα μεταλλεία χρυσού, μέχρι τον αγώνα ενάντια στην λεηλασία της Πάρνηθας και τον αγώνα ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του Αχελώου. Κι αυτό στην κατεύθυνση άμεσης σύνδεσης του περιβαλλοντικού με το ευρύτερο κοινωνικό ζήτημα και το πρόταγμα δημιουργίας μιας νέας κοινωνίας ισότητας, δικαιοσύνης κι ελευθερίας που μπορεί να οικοδομηθεί μόνο στα ερείπια της κυρίαρχης κρατικής και καπιταλιστικής οργάνωσης της κοινωνίας η οποία οδηγεί σε αλλεπάλληλες καταστροφές και στον όλεθρο τον φυσικό κόσμο και την ανθρωπότητα.
Από αυτή τη θέση, είμαστε αλληλέγγυοι στον αγώνα των κατοίκων τoυ Κοσμά, καθώς και σε κάθε αγώνα που επιχειρεί να μπεί φραγμός στα εγκληματικά αντικοινωνικά και αντιπεριβαλλοντικά σχέδια του κράτους και του κεφάλαιου.
Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ – ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!
Πρωτοβουλία Αγώνα για τη Γη και την Ελευθερία